Çok soğuk olmayan bir Kasım günü Nalçik’e indik. Daha önceki gelişlerimizde çok fazla gümrükte beklemiş olmanın tedirginliği ile bu sefer ne kadar bekleyeceğimizi düşünürken bir saat içerisinde gümrükten çıkmış olmak bizi hem şaşırttı hem de sevindirdi.

Beni yine Kabardey Balkar Müftülüğü Türkiye İle İlişkilerden Sorumlu görevli Selim Bey karşıladı. Akşam olduğu için doğrudan eve gidip dinlendik.

 

Ertesi gün Kurban afişlerinin hazırlanması için bir ajansa gidip bölgeler için kurban afişlerini hazırlattık, hava soğuk ve nemli olduğu için şehirde fazla dolaşamadık. Camiye döndük. Müftülük camiin alt katında olduğu için müftü Enes beye uğrayıp Türkiye’den selamları ilettik. Daha sonraki günlerde Nalçıkteki dostlarımızı ziyaret ettik.

 

Nalçik aslında tam yaşanacak bir şehir. Ne büyük şehirlerin karmaşası ve yorgunluğu var. Ne de çok küçük şehirlerde yaşanan bir şeylere ulaşamama sıkıntısı var. Üstelik insana tepeden bakan yüksek yapılar da her yeri kuşatmamış, yolların kenarlarında elli yüzyıllık ağaçlar yer alıyor. Harika bir tabiatı var. Bence tek eksik denizin olmamasıdır. Son gelişimde havalar çok güzel olduğu için gölleri ve parkları çokça gezdiğimden bu sefer hem havalar soğuk ve yağışlı hem de vaktimiz olmadığından bir yeri gezemiyorum. Diğer bölgelere gidecek afişlerin ve diğer organizasyonların hazırlığını yaptıktan sonra arife günü müftülükte Müftü Yardımcısı Hazret Ali Bey başkanlığında reis imamlarla yapılan kurban organizasyonu toplantısına katıldım. Toplantıda kimlerin ne kadar kurban alıp hangi köylerde keseceğine karar verildi.

Bu arada kurban pazarlarını da görme fırsatım oldu. Şehrin dışındaki iki caddede kurban pazarı oluşmuş vaziyette. Türkiye’deki gibi bir Pazar alanı yok tabi ki. Yol kenarına gazel dedikleri arkası kapalı kamyonetleriyle getirdikleri hayvanları satıyorlar. Bütün araçlar yan yana diziliyorlar. Her iki pazarda da yüzün üzerinde araç vardı. Kabardey’de artık bir kurban bilinci ve dolayısıyla da bir kurban ekonomisi oluşmuş durumda. Tabi bu durumu Türkiye ile kıyaslamamak gerekiyor. Yine de on yıl öncesi ile karşılaştırılınca çok güzel bir gelişme olduğu görülüyor. Hatta Selim Bey geçen yıl pazarın daha kalabalık olduğunu söyledi. İnşallah daha da gelişecektir.

 

Bayram namazını Nartan köyünde kılmaya gittik. Selim bey burada resmi imam, Cuma ve bayram namazlarını o kıldırıyor. Burası Kabardeylerin ve Ahıska Türklerinin yaşadığı bir köy. Nüfusu 16.000 civarında. Kabardeyler ve Türkler birlikte yaşadığı için Selim Bey hutbeyi Kabardeyce ve Türkçe okudu. Namazdan sonra bayramlaşma gerçekleşti. Daha sonra birkaç Ahıska Türkünün evine uğradık. Her gittiğimiz evde sofra hazır bekletilmişti. Türklerin bayram gelenekleri kaybolmadığı için onların olduğu yerlerde bayramın varlığını hissediyorsunuz. Ancak maalesef diğer yerli halkların bayram gelenekleri kaybolduğu için bayram olduğunu bir türlü anlayamıyorsunuz. Müftülük bunu bir parça değiştirebilmek için bir şekilde camiye namaza, kuran öğrenmeye ve ders almaya gelen çocuklara yönelik olarak namazdan sonra şeker vs dağıtımı gerçekleştirdi. Bayramın ilk günü bütün imamlar önce kendi kurbanları ile meşgul olduğundan biz de bayram ziyaretlerinde bulunduk.

 

İkinci gün Diyanet işleri Başkanlığı aracılığıyla gelen kurbanlarla birlikte bizim de kurbanlarımız İmamı Azam Ebu Hanife İslam Üniversitesi bahçesine getirildi. Burada Üniversiteye bırakılacak olanlar kesildi. Ayrıca bizim yetimhane için ayırdıklarımız da Yetimhaneye gönderildi. Daha sonra reis imamlar kendi sorumlulukları olan kurbanları alarak köylerine döndüler.

 

Her ne kadar sokaklarda bayramla ilgili hiçbir şey hissedemediysekte kurban kesim alanında bugünün bayram olduğu ve çok mutlu bir olduğu insanların gözlerindeki neşeden hissediliyordu. Konuşulmayan ama kalplerden yüzlere yansıyan bir huzur ve neşe hemen fark ediliyordu. Ayrıca İslam’ın kardeşlik bağının ne kadar güçlü olduğunu bir kez daha gözlerimizle gördük. Farklı etnik kökene sahip, farklı dilleri konuşan ve aralarına da anlaşmazlık tohumu ekilen halklar kardeşçe birbirlerine sarılıyorlar. Bir kez daha anlıyoruz ki halklar arasında olası bütün problemler İslam kardeşliği ile çatışmasız çözülebilecektir.

Bu arada T.C.Diyanet İşleri Başkanlığı son arda yeni kurbanlar göndererek kurban kesimini üçüncü güne de sarkıtıyor. Ama bizim vaktimiz dolduğu için Karaçay-Çerkes’e doğru yola çıkıyoruz. Başkent Çerkesk’te bulunan İslam enstitüsünü ziyaret ediyoruz. Kurban organizasyonu hakkında gerekli bilgileri alıyoruz. İslam enstitüsünün ihtiyaçları ile ilgili bilgileri aldıktan sonra Adığey’in başkenti Maykop’a doğru yola çıkıyoruz. Maykop’ta da dostlarımızı ziyaret edip bayramlaşıp Kurban bilgilerini aldıktan sonra hayırlısı ile bir Kurban Organizasyonu daha bitirmenin huzuru ve mutluluğu ile eve dönüyoruz.